sa aking pag-uwi...

kahapon umuwi aq sa bahay...nalate pa nga kc naka2Log aq ng matagal...pacnxa n sau aking kaibigan dahil matagal kitang pinaghintay...sobrang inan2k talaga aq...patawad...

marami akong nakitang mga bagay-bagay na minsa'y sinasawalang bahala na lamang natin...marami akong naisip at narealyz...tulad na lang nung sumakay aq ng jip, ang taas na pala talaga ng pamasahe...kinakailangan nang magtipid nang sobra-sobra...tapos aun, tingin sa celfone at baka my nagtext, pero wala...hehe!...tapos nsa araneta n at huminto ang jip dahil stop p, nakita ko ang mga musmos na bata na sumasakay sa jip at nagpu2nas ng mga paa ng mga pasahero at sila'y umaasa na kahit isang kusing man lang ay makakuha sila mula sa mga ito...naisip ko na ang swerte ko pa rin dahil may mga magulang ginagawa nila ang lahat para maibigay ang mga pangangailangan ko, maswerte ako dahil may nati2rahan akong tahanan, maswerte ako dahil nakakakain ako ng tama sa oras, ng 3 beses sa isang araw, minsan pa nga higit pa...hindi ko naman sinasabing malas ang mga batang ito ngunit ganun lang talaga siguro kahirap ang buhay...naaawa aq sa kanila...kung kami nga lang hirap rin sa buhay pano pa kaya sila...naisip ko lang kung ano bang ginagawa ng gov't sa perang dapat sa kanila'y nakalaan...hai...un na lamang ang aking nasabi...

bumaba aq sa may mrt at sumakay ng tren...naka2disappoint lng kc mabibilang na lang talaga ang mga gentleman sa mundo...nde naman aq nagbi2tter kc ok lng naman sakin ang 2mayo pero pano ung mga matanda, babae, mga aleng may dalang bata, buntis...sobra naman sila...

pagbaba ko sa mrt at sa paglalakad ko sa SM, nakakita ako ng mag-ina...kawawa naman ung bata kc mas marami pa ata siyang dalang grocery bags kaysa sa nanay niya...gus2 ko man siyang 2lungan kaia lang marami rin akong dala...

yan ang ilan sa mga napansin kong bagay sa aking pag-isa...