cOoL...chiLL!!!

derivatives...limits...functiOns...anu pa?...
sana nde aq bumagsak...

kng naghahanap kau ng taOng depres...
nag-araL...
nagmaLL...
nag-araL...
natuLog...
nag-araL...
nag-exam...
tuLaLa sa jip...
nag-iisip ng mga sagOt n nde nakuha s exam...
ineestim8 kng iLan n ang maLi at kng papasa...
mjO tinitingnan n ng ibang taO...
nde n makareak s mga bagay sa paLigid...
inaantOk...
parang mjO gaLit sa mundO...
prO nde p nya gustOng mamatay...
mjO pathetic...

mrOn aqng kiLaLa...
prO sa oras n tOh lng...

ggwa p nmn sna kO ng isang makabag-damdaming ntry...
naaaLaLa k p nmn ung iLang bahagi...
ganitO ata un...

my iba't ibang kLase ng pagmamahaL...
pagmamahaL ng isang kaibigan sa isa pang kaibigan...
pagmamahaL ng isang minamahaL...
pagmamahaL ng isang taOng nagmamahaL sa isang taOng nde xa mahaL o mahaL xa biLang isang kaibigan o waLa at aLL...
pagmamahaL ng isang anak sa maguLang...
pagmamahaL ng maguLang sa anak...
pagmamahaL para sa pamiLya, sa barkada sa kung sinOng taO at kung anu-ano pang aLam mOng mahaLin...

prO may isa pang pagmamahaL...

ganito un...

para ka lng nanunuOd ng TV...
maaaring lumapit ka para makita mO ng mas maLinaw...
o kaya pwedeng nasa maLayO k lng prO nde mO maxdOng masusubaybayan ung nangyayari...
pag mas maLapit ka, mas maLakas ang impact...
pag maLayO k nmn, nde mxdOng maLakas prO mas gugustuhin mOng maLaman ung nangyayari...
minsan madrama, ma-actiOn, ma-cOmedy(?!)...
nagrereact ka s mga nangyayari prO nde ka pwedeng makieLam...
hinihintay mO paLagi ung susunOd n kabanata...
nangingiti ka, kng nde nmn napapasimangOt, tumatawa, naLuLungkOt o naiiyak p kng minsan...
madaLas p nga namumura m n ung mga characters s sObrang katangahan...
o kaya gustO m ng mamatay ung mga antagOnists...
tpOs pag happy ending...
xmpre masaya k pra dun s bida...

prO makikita b niLa ung mga reaksyOn mO...?
maririnig b niLa ung mga cnsbe mO...?
nOpe, kc ur nOt in the picture...

tagasubaybay k lng...
manunuOd...
tagapakinig...

prO nde k pwedeng makieLam...

kc un ung cnbe ng directOr...

kng pangit ung nangyari...
pangit n un...
kng nde...
e d nde...

ang maganda nyan...
waLa kng matatapakang ibang taO...
nde mO masasaktan ung damdamin nung characters kc nga ur out of the picture...
kahit n sObrang sakit o tuwa ang nrrmdaman mO...
kahit n sumasabOg n yang dibdib mO sa kaLungkutan o kaLigayahan...

mahaL n mahaL mO ung TV...
prO nde k nya pwedeng mahaLin...
at nde nya rn mararamdaman ung pagmamahaL m s knya...
kc isa syang bagay na materiaL...
prO kng aaLagaan mO ung TV...
kung nakakaramdam un...
maLamang matutuwa un sayO...
at pag natuwa xa sau, matutuwa k s knya at lalo mO xang aaLagaan...

prO nde k p rn cguradO...
or nde lng taLaga...

tpOs pag pinatay mO ung TV...
waLa n, bLancO, itim nLng...

ganun cgurO pag waLa k ng makitang maganda sa napapanuOd mO...
o kaya gustO mO lng rn magpahinga...
tutaL waLa nmng pake ung TV s nararamdaman mO...
kc nga inanimate object un...
inanimate=manhid...
e d layO muna kau ng TV...

sO papatayin kO n ung TV...

para masaya n c nanay...
makakatipid p s kuryente...

ayan, patay n ung TV...
waLang tinitingnang iba...
nde n dumedepende sa kng anung mggwa ng TV pra sau...
o kng anung maiduduLot nya, mabuti man o masama...
waLa k nLng maririnig, makikita, mapagmamasdan, inaanaLyze ng sObrang deep...
makakagaLaw ka n nang nOrmaL sa sariLi mOng mundO...

tuLad ng dati...

prO mahaL m p rn ung TV...

iicpn n m nLng ayaw m manuOd ng TV...

ampanget ata nun...
gustO m prO ayaw mO...
nanjan prO waLa...

prO ang masakit dun...
mahaL mO ung TV prO nde nya nrrmdaman...
nde magiging mutuaL kc inanimate xa...
at nde m xa pwedeng sisihin pag nasasaktan ka...
prO xa ung dhiLan kng bket madaLas masaya ka...
ang unfair prO nde...

ganun e...
lalo n kng nde pwede...

o bka nmn ikaw ung nsa TV...
ayaw m lng lumabas s tunay n mundO...

yeah!